Psalm 19
De wet van de HEERE is volmaakt
Gods Woord · 1773
Vers 1
Vertelt, met blijden mond,
Gods eer en heerlijkheid;
De heldre lucht en 't zwerk
Verkondigen Zijn werk,
En prijzen Zijn beleid.
Dus kan ons dag bij dag,
Tot roem van Gods gezag,
Zijn wonderen verhalen;
Dus weet ons nacht bij nacht
Zijn onbegrensde macht
En wijsheid af te malen.
Vers 2
Luidt deze hemeltoon!
Daar is geen spraak, of oord,
Daar is geen volk bekend,
Dat, zelfs tot 's werelds end,
Der heem'len stem niet hoort.
Hun evenredigheid
Heeft zich zo wijd verspreid,
Hun rede klinkt zo krachtig,
Dat z' al, wat d' aard' bewoont,
Het merk eens Scheppers toont,
Zo gunstrijk als almachtig.
Vers 3
De zon, een tent gesticht,
Van waar z' in 't blinkend kleed,
En met een blij gelaat,
Gelijk een bruigom gaat,
Die uit zijn slaapzaal treedt.
Z' is vrolijk, als een held,
Die in 't bestemde veld
Zijn vuur en vaart doet blijken;
Zij heeft haar zwaai en spoor
Den gansen hemel door;
Niets kan haar gloed ontwijken.
Vers 4
Verspreidt volmaakter glans,
Dewijl zij 't hart bekeert.
't Is Gods getuigenis,
Dat eeuwig zeker is,
En slechten wijsheid leert.
Wat Gods bevel ons zegt,
Vertoont ons 't heiligst recht,
En kan geen kwaad gedogen.
Zijn wil, die 't hart verheugt,
Eist zuiverheid en deugd,
Verlicht de duist're ogen.
Vers 5
Zij opent een fontein
Van heil, dat nooit vergaat.
Zijn dierb're leer verspreidt
Een straal van billijkheid,
Daar z' all' onwaarheid haat.
Z' is 't mensdom meerder waard,
Dan 't fijnste goud op aard';
Niets kan haar glans verdoven;
Zij streeft in heilzaam zoet,
Tot streling van 't gemoed,
Den honig ver te boven.
Vers 6
O God een klaar bericht.
Wat is 't vooruitzicht schoon!
Hij, die op U vertrouwt,
Uw wetten onderhoudt,
Vindt daarin groten loon.
Maar, HEER, wie is de man,
Die op 't nauwkeurigst kan
Zijn dwalingen doorgronden?
O bron van 't hoogste goed,
Was, reinig mijn gemoed
Van mijn verborgen zonden.
Vers 7
Dat hij zijn hart niet hecht,
Aan dwaze hovaardij.
Heerst die in mij niet meer,
Dan leef ik tot Uw eer,
Van grote zonden vrij.
Laat U mijn tong en mond,
En 's harten diepsten grond,
Toch welbehaaglijk wezen.
O HEER, die mij verblijdt,
Mijn rots en losser zijt,
Dan heb ik niets te vrezen.
Latar belakang
Psalm 19, geschreven door koning David in de eerste eeuw v.Chr., contrasteert de openbaring van God via de schepping met de perfectie van Zijn wet; de eerste twee verzen prijzen de hemel, terwijl de rest de wet, regels en vrees voor de Heer beschrijft als bron van wijsheid en zuiverheid.
Pesan inti
De psalm onderstreept dat Gods Woord, geopenbaard in de schepping en verankerd in Zijn wet, de mens leidt tot morele zuiverheid, bescherming tegen zonde en een diepe, blijvende vreugde in de relatie met de Heer.
Untuk hari ini
Vandaag nodigt de psalm ons uit om zowel de natuurlijke wereld als de Bijbelse Schrift te bestuderen als complementaire openbaringen, ons hart te laten vormen door Gods geboden, en onze gedachten en daden continu te toetsen aan Zijn wet voor een leven van integriteit en vrede.
Pertanyaan pendalaman
Hoe bevestigt de schepping in de eerste twee verzen de betrouwbaarheid van Gods geschreven woord?
Op welke manier kan het dagelijks lezen en toepassen van Gods wet ons beschermen tegen moderne verleidingen?
Wat betekent het om 'het hart niet te hechten aan dwaze hovaardij' in een wereld vol afleidende media en ideologieën?
AI memiliki teks mazmur dan wawasan sebagai konteks.
AI dapat membuat kesalahan. Berdasarkan teks mazmur dan eksegesis Kristen.