Psalm 63
Mijn ziel dorst naar U in het dorre land
Verlangen · 1773
Vers 1
Mijn God, U zoek ik met verlangen,
Zo ras wij 't morgenlicht ontvangen,
Bij 't krieken van den dageraad.
O HEER, mijn ziel en lichaam hijgen,
En dorsten naar U in een land,
Dat, dor en mat, van droogte brandt,
Waar niemand lafenis kan krijgen.
Vers 2
Voorheen beschouwd met vrolijk' ogen;
Hoe zag ik daar Uw alvermogen!
Hoe blonk Uw Godd'lijk' eer alom.
Want beter dan dit tijd'lijk leven
Is Uwe goedertierenheid.
Och, werd ik derwaarts weer geleid!
Dan zou mijn mond U d' ere geven.
Vers 3
Uw deugden al mijn leven prijzen,
En in Uw naam mijn zang doen rijzen,
Mijn handen heffen naar omhoog.
Mijn ziel zou nieuwe kracht ontvangen,
Verzadigd, als met vet en smeer;
Mijn mond zou U vol vreugd, o HEER,
Verheffen in zijn lofgezangen.
Vers 4
Aan U gedenk in stille nachten,
Dan peinst mijn ziel met al haar krachten,
Hoe Gij voorheen in angst en wee,
Als mij de vijand wild' omringen,
Mij vaardig zijt ter hulp geweest;
Dies zal ik nu ook, onbevreesd,
In schaduw van Uw vleug'len zingen.
Vers 5
Gij ondersteunt mijn zwakke schreden;
Uw rechterhand, vol mogendheden,
Doet mij getroost en veilig gaan.
Maar dezen, die mijn ziel begeren,
Opdat ik tot verwoesting raak',
Staan bloot voor Uw geduchte wraak;
Zij zullen haast ten afgrond keren.
Vers 6
Van 't scherp gewette zwaard, doen sneven,
En aan de vossen overgeven,
Ter prooi alom in 't open veld.
Maar 's Konings hart zal zich verblijden
In God, die 't gans heelal regeert;
En elk, die heilig bij Hem zweert,
Zal Zijne trouw met roem belijden.
Vers 7
Zal nimmer straff'loos zegepralen;
God stelt der boosheid perk en palen,
De leugensprekers gaan te grond'.
Latar belakang
Psalm 63, toegeschreven aan David, werd gezongen tijdens zijn ballingschap in de woestijn van Juda; historisch reflecteert hij een periode van fysieke ontbering en spiritueel verlangen. Theologisch benadrukt de psalm de dorst naar God als levend water en de zekerheid van Zijn bescherming ondanks vijandige omgevingen.
Pesan inti
De kern van Psalm 63 is een intens verlangen naar Gods aanwezigheid, dat zich uit in een spirituele dorst die alle omstandigheden overstijgt, en een vertrouwen dat God troost, bescherming en vernieuwing zal bieden.
Untuk hari ini
Vandaag nodigt de psalm gelovigen uit om hun eigen spirituele dorst te herkennen, God actief te zoeken in momenten van droogte, en hun vertrouwen in Zijn leiding en troost te bevestigen, zelfs te midden van tegenstand.
Pertanyaan pendalaman
Hoe transformeert een diep verlangen naar God onze manier van aanbidden?
Welke hedendaagse ‘woestijnen’ ervaren gelovigen en hoe kunnen ze Gods levende water daarin vinden?
Op welke manieren kunnen we God’s bescherming en troost claimen wanneer we geconfronteerd worden met vijandige of onderdrukkende krachten?
AI memiliki teks mazmur dan wawasan sebagai konteks.
AI dapat membuat kesalahan. Berdasarkan teks mazmur dan eksegesis Kristen.