Psalm 39
Ik ben een vreemdeling bij U
Op reis · 1773
Vers 1
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."
Vers 2
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:
Vers 3
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."
Vers 4
Gelijk een schaduw, die verdwijnt?
Men woelt vergeefs; men brengt met zorg bijeen,
Al wat op aard' begeerlijk schijnt;
En niemand is verzekerd, wie eens al
Die goed'ren naar zich nemen zal."
Vers 5
Mijn hope staat op U alleen.
Verlos mij, door Uw onweerstaanb're kracht,
Van al mijn ongerechtigheên,
En stel mij niet, getrouwe Toeverlaat,
Den dwazen sterv'ling tot een smaad."
Vers 6
Niet opendoen; wijl Gij het deedt.
Neem Uwe plaag van mij, houd op met slaan,
En maak een einde aan mijn leed;
Mijn kracht bezwijkt, omdat mij Uwe hand
Zo fel bestrijdt van allen kant."
Vers 7
Omdat hij Uwe wet vergeet,
Verdwijnt zijn glans, zijn kracht vergaat in 't kort,
Gelijk de schoonheid van een kleed,
Waarover zich alom de mot verspreidt:
Gewis, de mens is ijdelheid."
Vers 8
Daar 'k schreiend U mijn leed vertoon;
Ik, die bij U als vreemdeling verkeer,
En hier, gelijk mijn vaders, woon,
Ai, wend Uw hand en plagen van mij af;
Verkwik mij, eer ik daal in 't graf."
Achtergrond
Psalm 39 is a penitential lament traditionally attributed to David, composed during a period of personal crisis and national threat, reflecting the ancient Israelite view of life as fleeting under God's sovereign judgment.
Kernboodschap
The psalmist petitions God to reveal the brevity of human existence, urging silence, repentance, and reliance on divine mercy amid the vanity of worldly pursuits.
Voor vandaag
In today’s journey of life we are reminded to travel lightly, acknowledging our mortality, to trust God’s timing, and to prioritize spiritual endurance over temporary comforts.
Verdiepingsvragen
How does the metaphor of life as a fleeting journey reshape our priorities while on life’s road?
What does ‘silencing the tongue’ look like in the context of modern travel and constant communication?
In what ways can we experience God’s ‘hand of protection’ as a guide during uncertain passages of our personal pilgrimage?
De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.
AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.