Naar hoofdinhoud
Dag 2 van 5

Psalm 39

Ik ben een vreemdeling bij U

Op reis · 1773

1
2
3
4
5
Lezen

Vers 1

Ik zei: "Nu zal ik letten op mijn paân,
Om met mijn tong niet t' overtreên.
Ik zal geen woord uit mijnen mond doen gaan,
Maar breid'len dien in tegenheên;
Terwijl hij, die mij boos'lijk tegenstreeft,
Nog daag'lijks mij voor ogen zweeft."

Vers 2

Ik was verstomd, ik sprak van 't goede niet;
Maar dit verzwaarde mijne smart;
Mijn geest werd heet in't binnenst' door verdriet;
Een vuur ontstak mijn peinzend hart,
Dat, ondanks mijn besluiten, in mijn leed,
Mijn tong op 't laatst dus spreken deed:

Vers 3

"O HEER, ontdek mijn levenseind aan mij;
Mijn dagen zijn bij U geteld;
Ai, leer mij, hoe vergankelijk ik zij;
Een handbreed is mijn tijd gesteld;
Ja, die is niets; want, schoon de mens zich vleit,
De sterkst' is enkel ijdelheid."
Inzicht & verdieping

Achtergrond

Psalm 39 is a penitential lament traditionally attributed to David, composed during a period of personal crisis and national threat, reflecting the ancient Israelite view of life as fleeting under God's sovereign judgment.

Kernboodschap

The psalmist petitions God to reveal the brevity of human existence, urging silence, repentance, and reliance on divine mercy amid the vanity of worldly pursuits.

Voor vandaag

In today’s journey of life we are reminded to travel lightly, acknowledging our mortality, to trust God’s timing, and to prioritize spiritual endurance over temporary comforts.

Verdiepingsvragen

1

How does the metaphor of life as a fleeting journey reshape our priorities while on life’s road?

2

What does ‘silencing the tongue’ look like in the context of modern travel and constant communication?

3

In what ways can we experience God’s ‘hand of protection’ as a guide during uncertain passages of our personal pilgrimage?

Stel een vraag

De AI heeft de psalmtekst en het inzicht als context.

AI kan fouten maken. Gebaseerd op psalmtekst en christelijke exegese.